Het concept van de videoclip veranderde gaandeweg. Wat begon als een verhaal rondom schizofrenie, verschoof naar een meer abstracte vertelling over trauma, nostalgie en innerlijke gedachten. De video heeft wel degelijk een onderliggende betekenis en structuur, maar is vooral bedoeld om ruimte te laten voor eigen interpretatie. Juist die openheid vonden we belangrijk: de kijker mag er iets anders in zien dan wat wij oorspronkelijk bedoeld hebben. Voor onszelf maakten we een interne kaart om overzicht te houden over de scènes en de symboliek, maar die duidelijkheid hoefde niet per se overgebracht te worden op het publiek.



De samenwerking zelf was een van de sterkste punten van het project. We daagden elkaar continu uit om verder te gaan, nieuwe technieken te proberen en grenzen te verleggen. Dat resulteerde in het werken met 3D-scans, city generator plug-ins, complexe animaties en het combineren van verschillende programma’s en stijlen. Door deze experimentele aanpak voelde het maakproces net zo surrealistisch als het eindresultaat. Uiteindelijk is de videoclip niet alleen een technisch en artistiek experiment geworden, maar ook een persoonlijk project waarin sfeer, symboliek en emotie centraal staan.

Voor deze opdracht werd vooral aangeraden om 3d models te gebruiken die we hadden, of online models te downloaden. Veel models hebben we op deze manier hergebruikt. Zoals een koe die ik voor Martha (een goede vriendin van me) heb gemaakt. Deze heb ik rigged en in een gang scene gezet.

Dit deed me denken aan een echte gebeurtenis die ik heb meegemaakt en surrealistisch aanvoelde. Het was op een dag dat ik bij mijn Pake in de auto zit en we rijden langs een boerderij. Vaak zie je deze kunstof koeien in de voortuin staan, echter deze tuin had heel veel koeienbeelden en een van de koeienbeelden was een bank in de vorm van een koe. Het zou me niet bij zijn gebleven als er op die bank niet een volwassen man met koeien pak en koeien smink had gezeten. We reden er vrij snel langs dus ik dacht heel even dat ik me het verbeelde, ik vertelde dit aan Pake en hij zei: Ja die zit daar weleens.

Punt van dit verhaal is, als men niet verwachtte dingen ziet, dat men zich dan afvraagt: "heb ik dat echt gezien?" Terwijl iemand anders het ervaart als iets doodgewoons. Dit geeft snel een surrealistisch effect.

Zo heb ik geprobeerd om objecten op footage te zetten zodat het lijkt alsof het in de scene hoort. Zoals de scene van de kelder in de tussenruimte van school. Hier filmde Jip de kelder en plaatste ik Jelle in de scène die we hadden ingescand met polycam. Eerst wilden we meerdere versies van Jelle die aan het bidden was in de kelder.

Maar omdat de video niet te tracken was zelfs met contrast color grading, veranderde ik Jelle in een soort vliegend wezen van meerdere Jelle’s die aan elkaar zitten. Dit was geïnspireerd door een shot van het intro van The Severance.

We hebben vaker gebruik gemaakt van 3D scans zoals bij de sneeuw scene. Dit hebben we gefilmd in het bos achter Bilgaard nabij onze school. Omdat het toen sneeuwde, hebben we mooie beelden kunnen schieten. We hadden geluk met de planten die uit de sneeuw staken omdat dit goede trackpoints waren voor de scene, om objecten op te tracken. We hebben hier als idee dat de hoofdpersoon door een bos loopt en een oude tv vindt met bodycam footage. Ik heb de tv op mijn kamer ingescand op een krukje en deze in de scene gezet. Dit alleen voelde nog niet helemaal surrealistisch aan dus voegde ik nog 3D scans van Jip en mij toe, die we eerst hadden willen gebruiken voor de lift scene.

Conclusie

Door dit project heb ik veel geleerd over zowel techniek als storytelling binnen surrealistische videoclips. Het samenwerken met Jip was een van de beste samenwerkingen die ik heb gehad, vooral omdat we elkaars ideeën meteen begrepen en elkaar uitdaagden om grenzen te verleggen. Dit heeft ervoor gezorgd dat we nieuwe technieken hebben uitgeprobeerd, zoals city plug-ins, 3D scans en block bench models combineren met Blender en complexe animaties maken.

Een van de belangrijkste dingen die ik heb ontdekt, is hoe sterk visuele keuzes bijdragen aan de interpretatie van een verhaal. We hadden een specifieke betekenis achter onze video, maar de kracht zat juist in hoe anderen er hun eigen interpretatie aan konden geven. Dat was precies wat wij wilden bereiken.

Uiteindelijk ben ik heel tevreden met hoe de videoclip is geworden. Het was een project waar ik veel creatieve vrijheid in had en waarin ik mijn technische vaardigheden heb kunnen uitbreiden en waarin ik echt heb kunnen experimenteren met sfeer en symboliek. Verder heb ik ondervonden dat ik in relatief korte tijd een best goed product kan neerzetten. Dit project heeft me laten zien hoe ver ik kan gaan met het combineren van technieken en storytelling, en dat wil ik in de toekomst zeker verder uitdiepen.